Την ώρα που οι 190 εργαζόμενοι στην εταιρεία Μακεδονική Εκδοτική ΑΕ περιμένουν κυριολεκτικά με την ψυχή στο στόμα να πληρωθούν έστω τον Αύγουστο (έχουμε ήδη τέλος Νοεβρίου), στις πλάτες τους παίζεται το παιχνίδι της κοροϊδίας.
Γιατί τι άλλο είναι οι απαντήσεις από τους αρμοδίους όπως τον οικονομικό διευθυντή της εφημερίδας Ι.Μάτσικα ότι τα χρήματα υπάρχουν έχουν κατατεθεί αλλά κάπου μέσα στις διαδρομές του τραπεζικού συστήματος βρίσκονται....

Κι οι μέρες περνούν βασανιστικά με τους εργαζόμενους να μετρούν πλέον κάθε είδους απώλειες και όχι μόνο οικονομικές...

Εμείς οι 190 ΟΜΗΡΟΙ της εταιρείας Μακεδονική Εκδοτική ΑΕ βρισκόμαστε σε επίσχεση εργασίας από την 1η Νοεμβρίου έως και σήμερα...

Το προηγούμενο διάστημα κι ενώ εμείς βρισκόμασταν και σε εκ περιτροπής εργασία δουλεύοντας τη μία εβδομάδα τρεις ημέρες και την άλλη τέσσερεις , η εκπρόσωπος του εκδότη Ε Σουλοπούλου και η εφημερίδα "Μακεδονία" ήταν από τους δωρητές των υποτροφιών Fullbright!  

governments

government of the united states of america

government of the hellenic republic—ministry of education, lifelong learning & religious affairs

endowment

john s. latsis foundation

a .g. spanos companies

foundations & organizations

john f. costopoulos foundation

george P. livanos foundation

stavros niarchos foundation

greeK & international corPorations

athenian brewery s.a.

coca cola hellas

hellenic distribution agency ltd.

intracom holdings

dimitris Paraskevas attorneys at law

Pricewaterhousecoopers

Procter & gamble hellas s.a.

Proton bank s.a.

s&b industrial minerals s.a.

thessaloniki international fair/union of hellenic chambers of commerce- d. bakatselos

educational organizations, associations & individuals

ahePa athens chapter hj1

hellenic college of thessaloniki

the international Propeller club-Port of Piraeus

maKedonia newspaper

mr. raymond matera

mr. john K. menoudakos

mr. john moscahlaidis

mr. Peter myrian

mrs. euridice soulopoulou & mr. alexandros Kalfas

Professor athanasios tsevas—legal counsel to the foundation

mr. angelos canellopoulos (1931-200

Σε Δίνω Στεγνά

Η δημιουργική ομάδα του iWrite ανέλαβε την εκδοτική διεύθυνση του μυθιστορήματος “Σε Δίνω Στεγνά” της συγγραφέα-δημοσιογράφου Στελίνας Μαργαριτίδου.

Η άκρως προσεγμένη αυτή έκδοση τυπώθηκε στην Ελλάδα με εξαιρετικά υψηλά stan­dards (τα οποία τέθηκαν από το iWrite σε συνεννόηση με τον δημιουργό του έργου), με την 1η έκδοση να κυκλοφορεί πλέον σε Ελλάδα και Κύπρο μέσω online αγορών. Μέσα στους επόμενους μήνες, θα διατίθεται και μέσω επιλεγμένων βιβλιοπωλείων.

Το δημιουργικό εκδοτικό ατελιέ του iWrite ανέλαβε τη φιλολογική επιμέλεια, τον σχεδιασμό της μακέτας εξωφύλλου και οπισθοφύλλου, την καλλιτεχνική σελιδοποίηση και την τυπογραφική παραγωγή ενός προσεγμένου βιβλίου, το οποίο ξεχωρίζει για την ποιότητα του χαρτιού που χρησιμοποιήθηκε και τη γενικότερη αίσθηση “πολυτέλειας” που αποπνέει στο εξώφυλλο και στις 144 σελίδες του (διαστάσεων 14 x 21 εκατοστών). Επιπλέον, η καλλιτεχνική εκδοτική μας ομάδα εργάζεται αυτή την περίοδο για την ανάπτυξη ενός πλήρως λειτουργικού book promo site για το βιβλίο, καθώς επίσης και για τη δημιουργία ενός εντυπωσιακού 3d book pre­view.

Για το σύνολο των υπηρεσιών που προσφέρθηκαν στο παρόν project χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά open source προγράμματα, ενώ η ανάπτυξη έγινε σε περιβάλλον Mac OS X.

Τα soft­ware packages που χρησιμοποιήθηκαν είναι:

GIMP | Scribus | OpenOf­fice | WordPress

κείμενο οπισθοφύλλου

“Γιατί άραγε η Ελλάδα με κάτι λιγότερο από 11 εκατομμύρια κατοίκους διαθέτει πάνω από 150 φαρμακαποθήκες και συνεταιρισμούς φαρμακοποιών, όταν η Γαλλία των 63.7 εκατομμυρίων κατοίκων διαθέτει μόλις 9 και η Γερμανία των 82.5 εκατομμυρίων μόνο 16;”

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (σελ. 143)

Όλα τα γεγονότα που περιγράφονται
είναι εντελώς φανταστικά.

Kάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα
είναι εντελώς συμπτωματική.

Tα στοιχεία που περιλαμβάνονται
αποτελούν μέρος μιας μυθοπλασίας.

Όπως και η ίδια η ζωή άλλωστε…

απόσπασμα του βιβλίου
Ακολουθεί απόσπασμα του μυθιστορήματος “Σε Δίνω Στεγνά” της συγγραφέα-δημοσιογράφου Στελίνας Μαργαριτίδου (από το κεφάλαιο 10):

Στις Η.Π.Α. η βασική διάκριση των φαρμάκων είναι αυτά που χορηγούνται με ιατρική συνταγή και αυτά που χορηγούνται χωρίς την απαραίτητη συνταγή του γιατρού. Τα πρώτα έχουν μερίδιο αγοράς που ξεπερνά το 80% και τα δεύτερα στριμώχνονται σε ένα 20%.

Στόχος των φαρμακοβιομηχανιών είναι να αντιστρέψουν τις κατηγορίες και τα ποσοστά που τους αντιστοιχούν. Επιπλέον, να παρακάμψουν, όσο μπορούν δηλαδή, το γιατρό. Στη συνέχεια, διαπίστωσαν ότι ο γιατρός μπορούσε να αναδειχθεί σε πολύτιμο συνεργάτη τους.

Οι ενημερώσεις των στελεχών της Εταιρείας του Σωτήρη Καραθανάση στους γιατρούς αποδείχθηκε ενδιαφέρουσα υπόθεση και κυρίως αναμενόταν να αφήσει σημαντικότατα κέρδη στην εταιρεία. Οι διαδικασίες ενημέρωσης, που ήταν εντατικές προκειμένου να στηθεί και να λειτουργήσει άμεσα το σύστημα διανομής και διάχυσης των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, είχαν και πολλές ακόμη ευχάριστες πλευρές. Όπως για παράδειγμα τις εξόδους με τους παθολόγους, τους ψυχιάτρους και τους, ελάχιστους τότε, ψυχολόγους της Αθήνας στα μπουζούκια της εποχής. Ζαμπέτας, Χιώτης, ουίσκυ και ευκαιριακές σχέσεις με κανά δυο συμπαθητικές και φιλόδοξες ψυχιάτρους, έβγαζαν πότε πότε τον Σωτήρη από το 12ωρο πρόγραμμα εργασίας του στην εταιρεία.

«Η σχέση μεταξύ του ασθενούς που παίρνει αντικαταθλιπτικά με τον γιατρό του, είναι σχέση… εθιστική. Ο ασθενής είναι απόλυτα εξαρτώμενος από εσάς και κυρίως από τη δύναμη που έχετε στα χέρια σας» έλεγε εμφατικά σηκώνοντας ψηλά το κουτί με τα αντικατθλιπτικά χάπια, ώστε να το δουν όλοι. Γνώριζε ότι περισσότερο απο οτιδήποτε άλλο, περισσότερο ακόμη κι από την επιθυμία τους για όλο και περισσότερο χρήμα που μετατρεπόταν σε απληστία, αυτό που τους ικανοποιούσε, αυτό που χάϊδευε τον εγωϊσμό τους, ήταν η αίσθηση πως θα γίνονταν απόλυτα απαραίτητοι.

«Οι ενήλικες που λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα, ιδιαίτερα οι ασθενείς με κατάθλιψη, πρέπει να παρακολουθούνται στενά, εδικά στην αρχική περίοδο λήψης της φαρμακευτικής αγωγής, για τυχόν επιδείνωση της κατάθλιψής τους ή για αύξηση σκέψεων ή συμπεριφοράς αυτοκτονίας (…) Τα αντικαταθλιπτικά μπορούν να προκαλέσουν ορισμένα συμπτώματα που ονομάζονται συμπτώματα διακοπής. Αυτά μπορούν να εμφανιστούν αν μειωθεί η δόση, αν παραλειφθούν δόσεις ή κυρίως αν διακοπεί αυτόματα η λήψη φαρμάκου», είπε.

- Σωτήρη πρέπει να μιλήσουμε!
Ο Χρήστος, το δεξί πλέον χέρι του Καραθανάση, μπήκε βιαστικά στο γραφείο του χωρίς να χτυπήσει. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος για τον οποίο δεν ίσχυαν ούτε οι κανονισμοί, ούτε το τυπικό της εταιρείας. Το γεγονός ότι έρχονταν και έφευγαν μαζί με το αυτοκίνητο του Σωτήρη είχε σχολιαστεί από ορισμένους.

- Η παρτίδα της pfifer φτάνει σε δύο ώρες. Εγώ δεν προλαβαίνω να πάω, έχουμε το γεύμα στην Πρεσβεία και το ραντεβού με το Γραμματέα του Υπουργού. Μπορείς να πας μόνος σου;
– Όχι, πες στο Γιώργο να πάει στο τελωνείο. Σε θέλω μαζί μου. Πρέπει να μπουν τα αντικαταθλιπτικά στη λίστα του Υπουργείου.
Υπήρχε μια ένταση στην ατμόσφαιρα, αιωρούταν μαζί με τα σωματίδια της σκόνης πάνω από το γραφείο του Σωτήρη. Μπορούσε κανείς να τα δει καθώς έλαμπαν στο φως του ήλιου.

Ήταν ένα κομμάτι του Σωτήρη που τον τρόμαζε. Τον καθήλωνε σχεδόν. Μπορούσε να γίνει ξαφνικά -όχι από τη μια στιγμή στην άλλη, ξαφνικά- επιθετικός, σχεδόν βίαιος. Του έκανε, επίσης, εντύπωση ότι με ένα είδος πρωτόγνωρης για εκείνον ηδονής όχι μόνο ανεχόταν αλλά επιζητούσε κάποιες στιγμές αυτή τη σκοτεινή, την απρόβλεπτη πλευρά του Σωτήρη.
Η σχέση τους είχε τα χαρακτηριστικά μιας σχέσης εξάρτησης, κι όμως, την αποκαλούσαν κι οι δύο… φιλική.
Προτού κλείσει την πόρτα του γραφείου του, ο Χρήστος φώναζε ασυνήθιστα δυνατά στο διάδρομο: «Γιώργο έλα μέσα στο γραφείο μου. Έχω μια δουλειά για εσένα».

Ο Σωτήρης χαμογέλασε αμυδρά και σήκωσε το ακουστικό του προσωπικού του τηλεφώνου.

Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου αποφάσιζε για τα φάρμακα που θα καλύπτονταν από τα ασφαλιστικά ταμεία. Στην ανώτατη τιμή της αγοράς εννοείται, αφού μέσα σε αυτήν περιλαμβάνονταν οι μίζες του Υπουργείου (αναλογικά και ανάλογα με την υπογραφή έγκρισης που βάζει ο καθένας). Η πολιτική του φαρμάκου στην Ελλάδα είναι ξεκάθαρη και απλή. Εάν πλήρωνες, λάμβανες το ανάλογο με τη μίζα μερίδιο της αγοράς.

Εκτός από χρήματα η εξαγορά του Γραμματέα προέβλεπε ταξίδα στο εξωτερικό, αγορά αυτοκινήτου, ίσως και κάτι περισσότερο ανάλογα με την τιμή πώλησης των φαρμάκων που θα συμφωνούσαν στο τέλος. Ο Γραμματέας του Υπουργείου είχε μια κόρη σε ηλικία γάμου. Κοιτούσε το Σωτήρη και χαμογελούσε κάνοντας υπολογισμούς. Ο Σωτήρης με τη σειρά του κοίταξε το Χρήστο. Πόσο χρονών να ήταν η κόρη του; Πόσο σταθερή ήταν η θέση του στην Κυβέρνηση; Μη δεσμευθούμε και τόσο.

Γέλασαν δυνατά όλοι με κάποιο αστείο. Έτρωγαν στον 8ο όροφο του ξενοδοχείου Grande Bretagne, κοιτώντας απέναντι την Ακρόπολη λουσμένη στο ανοιξιάτικο φως.

Τίτλος βιβλίου: 

Σε Δίνω Στεγνά (μυθιστόρημα)

Συγγραφέας: 

Στελίνα Μαργαριτίδου

Ο,τι Αξίζει Δεν Κοστίζει

Η δημιουργική ομάδα του iWrite ανέλαβε την εκδοτική διεύθυνση της σπάνιας και εξαιρετικά σημαντικής μελέτης Ο,τι Αξίζει Δεν Κοστίζει του Jacque Fresco. Η άκρως προσεγμένη αυτή έκδοση τυπώθηκε στην Ελλάδα με εξαιρετικά υψηλά stan­dards (τα οποία τέθηκαν από το iWrite σε συνεννόηση με την ΠΑΝΓΑΙΑ Α.Μ.Κ.Ε. που εκπροσωπεί τον συγγραφέα στην Ελλάδα) και η 1η έκδοση κυκλοφορεί διαδικτυακά μέσω της ΠΑΝΓΑΙΑ.

Το iWrite ανέλαβε τη μετάφραση, τη φιλολογική επιμέλεια, τον σχεδιασμό της μακέτας εξωφύλλου και οπισθοφύλλου, την καλλιτεχνική σελιδοποίηση και την τυπογραφική παραγωγή ενός προσεγμένου βιβλίου, το οποίο ξεχωρίζει για την ποιότητα του χαρτιού που χρησιμοποιήθηκε και τη γενικότερη αίσθηση “πολυτέλειας” που αποπνέει στο εξώφυλλο και στις 248 σελίδες του (διαστάσεων 15.8 x 23.8 εκατοστών), από τις οποίες οι 32 είναι έγχρωμες με σπάνιας σημασίας εικόνες και αναπαραστάσεις. Επιπλέον, η καλλιτεχνική εκδοτική ομάδα βρίσκεται πίσω και από την ανάπτυξη του πλήρως λειτουργικούbook promo site του βιβλίου, καθώς και πίσω από τη δημιουργία ενός εντυπωσιακού 3d book pre­view.

Για το σύνολο των υπηρεσιών που προσφέρθηκαν στο παρόν project χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά open source προγράμματα, ενώ η ανάπτυξη έγινε σε περιβάλλον Mac OS X.

Τα soft­ware packages που χρησιμοποιήθηκαν είναι:

GIMP | Scribus | OpenOf­fice | WordPress

κείμενο οπισθοφύλλου
Ο Jacque Fresco οραματίζεται έναν παγκόσμιο πολιτισμό όπου η επιστήμη και η τεχνολογία θα εφαρμόζονται με πρωταρχικό γνώμονα τον άνθρωπο και το περιβάλλον ώστε να εξασφαλίζουν, να προστατεύουν και να προωθούν τη δημιουργία ενός πιο ανθρώπινου κόσμου για όλους.
Στο  βιβλίο παρουσιάζεται ένας εναλλακτικός τρόπος διαφυγής από τον επαναλαμβανόμενο κύκλο της ανάπτυξης και της ύφεσης, την πείνα, τη φτώχεια, την καταστροφή του περιβάλλοντος και τις εδαφικές συγκρούσεις που καθιστούν την ειρήνη διάλειμμα μεταξύ των συνεχομένων πολέμων.
Σκιαγραφείται ένα εφικτό, ανθρώπινο κοινωνικό σχέδιο ενός κοντινού μέλλοντος όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα αποτελούν πια απλές προκηρύξεις επι χάρτου αλλά τρόπο ζωής.
Το «Ο,τι αξίζει δεν κοστίζει» καλεί όλους τους ανθρώπους να εργαστούν για μια κοινωνία όπου όλοι οι πόροι του κόσμου θα αποτελούν κοινή κληρονομιά των ανθρώπων.
Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται 70 έγχρωμες φωτογραφίες από τα αρχικά σχέδια του Fresco, όπου παρουσιάζεται η ζωή σε μια παγκόσμια οικονομία βασισμένη σε φυσικούς πόρους.

που βρίσκεται σήμερα;
Το βιβλίο τυπώθηκε σε 1.000 αντίτυπα, σε μία άκρως προσεγμένη και πολυτελής έκδοσης. Ήδη το βιβλίο διατίθεται διαδικτυακά μέσω του book promo site της έκδοσης (για παραγγελίες πατήστε εδώ), ενώ σύντομα θα πραγματοποιηθεί η πρώτη βιβλιοπαρουσίαση του στην Αθήνα (για περισσότερα μείνετε συντονισμένοι εδώ). Εν καιρώ το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο και από κεντρικά βιβλιοπωλεία σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Όποιος επιθυμεί (ιδιώτης ή βιβλιοπωλείο), μπορεί να έρθει σε επικοινωνία με τους εκπροσώπους του συγγραφέα στην Ελλάδα, την Α.Μ.Κ.Ε. ΠΑΝΓΑΙΑ στο email: info@thepangea.org

---

Τίτλος βιβλίου: 

Ο,τι Αξίζει Δεν Κοστίζει

Συγγραφέας: 

Jacque Fresco

Δημιουργικές Εργασίες: 

Μετάφραση, φιλολογική επιμέλεια, σχεδιασμός εξωφύλλου, καλλιτεχνική επιμέλεια και σελιδοποίηση βιβλίου, συντονισμός και επίβλεψη τυπογραφικών εργασιών, ανάπτυξη book promo site και 3d book preview.

• Επισκεφθείτε το Web Site του project
• Ξεφυλλίστε το βιβλίο!



• « Παλαιότερη δημιουργική εργασία

 

 

  

•  

 

 

•  
•  

 

 

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΗΡΩΑ ΕΝΑΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΣΣΟΝΤΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.

ΣΕ ΔΙΝΩ ΣΤΕΓΝΑ
Της Στελίνας Μαργαριτίδου


Η Μαρία διάβασε το χαρτί που της επέδωσε ο δικαστικός επιμελητής.
Η ετεροθαλής αδελφή της διεκδικούσε πέντε χρόνια μετα΄το θάνατο του πατέρα της τη "νόμιμη μοίρα" από την ακίνητη και κινητή περιουσία του και αφισβητούσε ευθέως το περιεχόμενο της ιδιόχειρης διαθήκης του.
Εάν γίνει γνωστή μία και μόνο αράδα από αυτό το δικόγραφο, μέσα σε λίγες ώρες η μετοχή του φαρμακευτικού ομίλου θα κατρακυλούσε θεαματικά κι αυτό στην περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύουμε θα σήμαινε κυριολεκτικά καταστοφή.

-Το τσουλί , σκέφτηκε και τρέμοντας έδωσε το χαρτί στη μητέρα της που καθόταν στον καναπέ με σφιγμένο πρόσωπο.
Τώρα μια ακόμη κρίση άρχιζε και η Μαρία που ένιωθε το κεφάλι της να γυρνάει έψαξε μηχανικά στην τσέπη της ρόμπας της για τα χάπια της.
Το μυαλό της γύρισε πίσω μια 20ετία , τότε που η μητέρα της συνέλαβε το σχέδιο με το οποιο θα έβγαζαν οριστικά από το χάρτη την πρωτότοκη κόρη του Σωτήρη Καραθανάση, του ιδρυτή της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας της χώρας...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ...
Τότε που η Στέλλα έρχονταν από την Αθήνα για να εγκατασταθεί μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και να ψάξει τις ρίζες της. Με τη μυρωδιά των μπαρ ακόμη στα μαλλιά της , με μερικά "χρήσιμα" τηλέφωνα στην κατά τα άλλα άδεια της ατζέντα.

Το λεωφορείο του ΟΣΕ που τότε έκανε το δρομολόγιο Αθήνα -Θεσσαλονίκη, έτρεχε στην εθνική καρμανιόλα μέσα σε μια απίστευτη νεροποντή. Λίγο έξω από το Λεβέντη είχαν χαλάσει οι υαλοκαθαριστήρες κι ο οδηγός έτριβε τα τζάμια με μια ωμή κομμένη πατάτα για αν φύγει το νερό.

"Κοίτα φάση" αναστέναξε. Έπρεπε να είχε δει τότετα σημάδια, να τα ερμηνεύσει αλλά η Στέλλα δεν μπορούσε , δεν την ενδιέφερε άλλωστε.
Έγειρε το κεφάλι της στο τζάμι και έτριξε τα σγουρά μαλλιά της πάνω του για να νιώσει τον χαρακτηριστικό ήχο που θα έκαναν οι τρίχες στο τζάμι.
Πήρε έναν υπνάκο μέχρι τα Τέμπη και μετά κατέβηκε μαζί με τους άλλους μουδιασμένους επιβάτες για να κάνει ένα ακόμη τσιγάρο μέσα στη βροχή... 

"θΑ μού λείψει η Αθήνα;" αναρωτήθηκε καθώς ανέβηκε ξανά στο λεωφορείο. Κοίταξε έξω από το παράθυρο το σκοτάδι και είδε μπροστά της καρέ-καρέ τα τελευταία χρόνια στο νεοκλασσικό της Πλάκας πριν μετακομίσει για την πνιγιρή γκαρζονιέρα του Μεταξουργείου...
Σχεδόν άκουσε τα χαλίκια που της πέταγε ο Μάριος στο τζάμι του παραθύρου της στο δεύτερο όροφο , την ώρα που ο γείτονάς της , γνωστός δημοσιογράφος και blogger σήμερα πηδούσε το μπαλκόνι της για να μπει στο διαμέρισμά της.

Αναστέναξε μέσα στην υγρασία της νύχτας ανύποπτη για όσα τελικά άφηνε πίσω της.
Μπροστά της ο Γιώργος , ο φίλος που γνώρισε τυχαία σε ένα πάρτυ-δεν ήξερε ούτε ποιός το έκανε , ούτε καν θυμόταν πώς βρέθηκε εκεί- το πρωί του Σαββάτου που είχαν συναντηθεί για καφέ στην Πλάκα , την πότιζε με το λάστιχο του καφετζή... Βρεγμένοι όπως ήταν γελούσαν σαν τρελλοί και πίνανε μπύρες μέχρι το απόγευμα, όχι δεν κάνανε έρωτα ούτε αναρωτήθηκε πώς θα ήταν το σεξ μ έναν τέτοιο τύπο κι ας ήταν η περίοδος που η Στέλλα πιο εύκολα άνοιγε τα πόδια της παρά έλεγε καλημέρα...

Η ΑΝΑΣΑ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ Ένα νέο βιβλίο από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ!

ΝΟΡΑ ΠΥΛΟΡΩΦ-ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Ν